Samenleving

Eenzaamheid is een maatschappelijk probleem. Uit diverse onderzoeken blijkt dat steeds meer mensen zich eenzaam voelen. De samenleving is steeds meer gericht op het individu wat invloed heeft op het functioneren van mensen als sociale wezens. Veel mensen treft eenzaamheid direct in hun welzijn en kwaliteit van hun bestaan. Mensen met een verstandelijke of lichamelijke beperking hebben vanwege hun beperking misschien wel vaker te maken met eenzaamheid en sociaal isolement.

Met de huidige ontwikkelingen in de zorg wordt door de overheid een groot beroep gedaan op zelfredzaamheid. De ondersteuning die mensen daarin zouden moeten krijgen volstaat of voldoet niet. Professionele hulp en ondersteuning aan mensen die zich minder goed zelfstandig kunnen redden wordt steeds meer afgebouwd. Dat geldt in belangrijke mate voor mensen met een beperking.

Netwerk rond de cliënt

De begeleiding van cliënten is er mede op gericht deelname aan de samenleving te bevorderen. Dat vereist dat cliënten uit hun sociale isolement komen en meedoen. Cliënten willen dat ook wel maar niet iedereen weet hoe. Het netwerk rond de cliënt is daarom steeds meer een essentiële voorziening. In de gehandicaptenzorg helpen vrijwilligers naast familie om de relatie van de cliënt met de samenleving te versterken. Maar ook deze hulp is niet oneindig en staat onder druk.

Belangrijk daarom om naar andere vormen van ondersteuning te kijken om mensen uit hun isolement te helpen. Bijvoorbeeld met behulp van cliënten die het wel goed lukt om maatschappelijk actief te zijn. Die over vrienden en een goed sociaal netwerk. beschikken. Cliënten die andere cliënten kunnen bijstaan, samen activiteiten ondernemen en laten zien hoe dat dat gaat een sociaal netwerk opbouwen: cliëntennetwerken